Osteopathie   Johan   Beeksma                               .


Osteopathie (lett. osteon = bot en pathos = ziekte) is een manuele behandelwijze welke

 middels zachte technieken onderstaande principes volgt:

1- de interactie tussen structuur en functie (dysfunctie <=> letsel <=> bewegingsverlies)

2- het lichaam is een ondeelbaar geheel (holisme)

3- de autocorrectie. (vitaliteit)


en de volgende regels:

1- The arterial rule (een absolute voorwaarde is een vrije bloedcirculatie ter voorkoming

 van ziekten).

2- Find it , Fix it and Leave it alone (vind het letsel, los het op en laat het met rust).


Met name in de begintijd werd er meer belang gehecht aan de spieren, botten, ligamenten 

als dragers van de

lichaamsstructuren en wellicht is dat mede een reden voor de naamgeving.

Een osteopaat werkt alléén met zijn handen waarmee hij gewrichten onderzoekt, steun- en 

bindweefsel evalueert op spanning en bewegingsverlies maar eveneens de organen voelt

en zo een indruk krijgt van de verschillende weefsels.